Gyðjan á háaloftinu
Gamall ítalskur maður sem býr útjaðri Rimini á Ítalíu, fór til næstu kirkju til skrifta.
Maðurinn sagði:
„Faðir … í síðari heimsstyrjöldinni kom falleg gyðingastúlka til okkar bankaði á hurðina og bað mig að fela sig frá nasistum. Þannig að ég faldi hana uppi á háalofti.“
„Þetta var dásamlegur hlutur sem þú gerðir og engin þörf að játa það.“, svaraði presturinn.
„Það er meira sem ég þarf að segja faðir … hún byrjaði að endurgreiða mér í blíðu og greiddi hún mér nokkrum sinnum í viku og stundum tvisvar á sunnudögum. ”
„Þetta er langt síðan og það sem þú gerðir, setti ykkur í mikla hættu, en tveir einstaklingar undir þessum aðstæðum getur auðveldlega kallað á veikleika holdsins. Hins vegar, ef þú ert sannarlega miður þín vegna þessa er þér örugglega fyrirgefið.“
„Þakka þér, faðir. Þetta hefur legið þungt á huga mínum. Ég hef þó eina spurningu í viðbót.”
“Og hvað er það?”
“Ætti ég að segja henni að stríðið er búið?”
