Garðsláttur
Þrjár rosknar konur sátu á bekk í Grasagarðinum í Laugardal og voru að spjalla.
“Voðalegt að hann Pétur skuli vera dáinn,” sagði sú fyrsta, “nú er ég í vandræðum með að láta slá blettinn minn.”
”Afhverju biður þú ekki almættið um hjálp spurði vinkona hennar?
”Almættið,” sagði sú þriðja, “það borgar sig ekki, það væri víst með að senda ma……nninn með ljáinn.”
Tengdasonurinn
Móðir gekk fram hjá lokaðri herbergishurð dóttur sinnar, og heyrði undarlegt suð berast út úr herberginu. Hún opnaði dyrnar og fékk áfall. Dóttir hennar var að leika sér með víbratorinn sinn.
Hún öskraði á hana: “Hvað í ósköpunum ertu að gera?”
Dóttirin svaraði: “Mamma, ég er þrjátíu og fimm ára gömul, ógift og þessi hlutur, er það eina, sem ég á sem mér finnst koma nærri því eiga eiginmann. Viltu gjöra svo vel að fara og lofa mér að vera í friði.”
Næsta dag gekk faðir stúlkunnar fram hjá herbergishurðinni hennar og heyrði þetta sama undarlega suð. Sama sjón blasti við honum og konunni hans daginn áður og hann varð alveg agndofa. Áður en hann gat komið upp orði sagði dóttirin: “Pabbi, ég er þrjátíu og fimm ára, ógift og þessi hlutur er það eina sem ég á sem mér finnst koma nærri því að eiga eiginmann. Viltu gjöra svo vel að fara og lofa mér að vera í friði.”
Nokkrum dögum síðar kom konan heim úr frá að versla, lagði frá sér vörurnar á eldhúsbekkinn, og heyrði þá þetta suð sem hún hafði áður heyrt, koma frá sjónvarpsherberginu. Hún fór að athuga þetta og sá manninn sinn sitja í sófanum og horfa á sjónvarpið. Víbratorinn lá við hliðina á honum í sófanum, suðandi eins og vitfirringur.
“Hvern andskotann ertu að gera maður”, sagði hún.
“Ég er að horfa á fótboltann með tengdasyni mínum”, sagði hann.
Að steikja egg
Kona ein var að steikja egg handa sínum heitt elskaða eiginmanni. Allt í einu ryðst bóndinn inn í eldhúsið.
“Varlega varlega…!
…Settu meira smjör!
Guð hjálpi mér…!
………………………………Þú ert að steikja Of mörg egg í einu.
OF MÖRG! Snúðu þeim! SNÚÐU ÞEIM NÚNA…………!
Við þurfum meira Smjör. Guð minn góður!
VIÐ ÞURFUM MEIRA SMJÖR!
Eggin munu festast!
Ég sagði VARLEGA! Þú hlustar aldrei á mig þegar þú eldar!
ALDREI!
Snúðu þeim! Drífðu þig! Ertu geggjuð!
Ertu búin að tapa glórunni?
Ekki gleyma að salta eggin. Þú gleymir alltaf að salta.
…Nota salt. NOTA SALT! S A L T!!”
Konan horfði á hann og sagði: “Hvað er eiginlega að þér? Heldur þú virkilega að ég kunni ekki að steikja tvö egg?”
Eiginmaðurinn svaraði rólega, “Mig langaði bara að leyfa þér að finna hvernig mér líður þegar ég er með þig í bílnum.”
Mýsnar metast
Þrjár mýs voru að metast um hver væri hugrökkust. Fyrsta músin. “Ég tek músagildruna í bakpressu og fer létt með það!”. Önnur músin: “Ég drekk músaeitur eins og vatn! Þá labbaði þriðja músin af stað og hinar spurðu hvert hún væri að fara.” Þá gekk þriðja músin í burtu, hinar spurðu hvert sú væri að fara: “Heim að ríða kettinum.”
Hjálmar í baði
Unga nunnan Anna átti að baða Hjálmar gamla á elliheimilinu, systir Bára hvatti hana til að gæta sín því Hjálmar æstist nokkuð upp þegar honum væri þvegið neðan mittis. “Hvernig gekk svo?”, spurði systir Bára þegar þær hittust að þvotti loknum. “Bara vel”, sagði systir Anna, “en þegar ég þvoði honum neðan mittis spratt lykillinn hans upp.” “Hvað gerðist svo?”, spurði systir Bára. “Hann sagði mér að ég væri með lásinn og hann þyrfti að gá hvort lykilinn passaði, og hann passaði”, sagði systir Anna og roðnaði aðeins. “Bölvaður refurinn!”, hvæsti systir Bára, “hann sagði mér að þetta væri gullhornið hans Gabríels og lét mig blása og blása og blása.”
Góði samborgarinn
Jón rakst á útigangsmann um daginn, sá lyktaði illa, gekk í lörfum og sníkti af honum pening.
Jón tók upp veskið, dró úr því tvö þúsund kall og spurði útigangsmanninn hvort hann vildi ekki kaupa sér bjór fyrir þetta í staðinn fyrir mat?
„Nei ……það geri ég ekki, ég hætti að drekka fyrir mörgum árum,“ svaraði hann.
„Viltu ekki nota þetta smáræði til þess að fara að veiða frekar en að kaupa mat? spurði Jón í framhaldinu.
„Nei ég sólunda ekki tíma mínum í slíkan óþarfa“ svarði útigangsmaðurinn.
„Viltu þá ekki eyða þessu í reiðtúr?“ spurði Jón.
„Ertu vitlaus maður, ég hef nú ekki farið á hestbak í 20 ár.“
„En hvað um að kaupa þér kjöltudans, gleðikonu eða eitthvað svoleiðis, ég bæti við pening ef þarf?“
„Nei, ég fæ nú bara einhverja sjúkdóma út úr svoleiðis vitleysu!“ svaraði sá heimilislausi.
„Þá er ekki um annað að ræða en að ég býð þér heim í dýrindis kvöldverð hjá konunni,“ sagði Jón hrifinn.
Útigangsmaðurinn varð þá frekar hissa og spurði Jón hvort hann héldi ekki að konan yrði honum reið að draga svona skítugan flæking með sér heim.
„Nei, blessaður vertu,“ sagði Jón. Að gefnu tilefni finnst mér mikilvægt fyrir konuna mína að sjá hvernig sá maður lítur út sem hættur er að að drekka, veiða, ríða út og stunda kynlíf.“
Óskirnar þrjár
Einu sinni var gömul kona sem satt á pallinum fyrir framan húsið sitt. Allt í einu birtist álfkona og sagði að hún fengi þrjár óskir. Fyrst óskaði hún að hún yrði aftur ung og falleg kona, næst óskaði hún að hún væri rík og svo sá hún köttinn sinn labba framhjá og óskaði að hún vildi að hann myndi breytast í fallegan mann.
Kötturinn labbaði að henni og sagði: “Þú vildir að þú hefðir ekki látið gelda mig!”.
Veðmálið
Bragi sat með afa sínum úti í garði og ræddi um landsins gagn og nauðsynjar þegar hann kom auga á ánamaðk.
“Getur þú rekið ánamaðkinn eins og nagla niður í moldina?”, spurði hann afa sinn
“Það er ekki hægt” sagði afinn. “Viltu veðja upp á 2 þúsund kall?”, spurði Bragi afa sinn sem samþykkti. Bragi náði þá í brúsa af stífelsi inn til sín sprautaði á orminn og viti menn hann rak orminn svo niður í moldina eins og nagla.
Daginn eftir kom amma Braga til hans brosandi út að eyrum og rétti honum 2000 krónur.
Gallabuxurnar
Karlkyns vinur gaf eitt sinn vinkonu sinni gallabuxur í jólagjöf og þar sem þessi friðelskandi náungi vildi vera dálítið frumlegur hafði hann skrifað “gleðileg jól” á aðra buxnaskálmina en “gleðilegt nýtt ár” á hina. Eftir að vinkonan hafði tekið upp gjöfina sendi hún gefandanum svohljóðandi kort:
“Kæri Óli. Vertu velkominn á milli jóla og nýs árs. Þín Nína”.
